De Hokjesmaatschappij: Wat als we het werkelijk begrijpen?

We leven in een wereld waarin alles een label moet hebben. Past het niet in de norm? Hup, naampje erop, vakje erin, dan kunnen we het tenminste classificeren. ADHD, autisme, hooggevoeligheid, depressie, burn-out—de lijst is eindeloos. En begrijp me niet verkeerd, ik zeg niet dat deze dingen niet bestaan. Maar ik zeg wél dat we met z’n allen zo geobsedeerd zijn met hokjes en diagnoses, dat we vergeten om écht naar mensen te kijken.

Want wat als we het anders benaderen?

Wat als we niet meteen roepen: “Oh, je kind is druk? ADHD.” Maar in plaats daarvan vragen: “Waar heeft dit kind behoefte aan? Hoe werkt zijn systeem? Wat probeert hij te vertellen met zijn gedrag?” Wat als we niet meteen een volwassene die niet in het standaard plaatje past een stempel geven, maar oprecht gaan kijken naar waarom iemand functioneert zoals hij functioneert?

De norm is een illusie.

We hebben met z’n allen een standaard gecreëerd die gebaseerd is op een gemiddelde, op een verwachting die ooit is bepaald. Maar nieuwsflash: geen enkel mens is gemiddeld. Iedereen valt ergens op een spectrum, niemand is 100% ‘normaal’. En als we dat gaan erkennen, dan hoeven we ook niet meer als een stelletje controlefreaks overal een etiket op te plakken.

Maar er is nog iets.

De werkelijke oorzaak: een te open kruinchakra

Wat als al die labels niet zomaar ‘stoornissen’ zijn, maar een teken dat iemand zijn energiehuishouding totaal uit balans is?

Veel van de symptomen die gelabeld worden als ADHD, hooggevoeligheid of zelfs burn-out, hebben te maken met een te ver openstaand kruinchakra. Het kruinchakra is de poort naar hogere energieën, maar als die poort wagenwijd openstaat zonder begrenzing, dan voel je álles. Je pikt energieën op die niet van jou zijn. Je ervaart de wereld intens, chaotisch en soms zelfs overweldigend. Je raakt overprikkeld, kunt niet aarden en functioneert niet goed in een maatschappij die alles in hokjes stopt.

Want laten we eerlijk zijn: als je hele systeem continu openstaat voor alle energieën om je heen, hoe moet je dan in godsnaam focussen? Hoe moet je rustig blijven? Hoe moet je dan níét overprikkeld raken?

Dit verklaart waarom zoveel kinderen tegenwoordig direct het label ADHD of autisme krijgen. Niet omdat ze daadwerkelijk ‘iets mankeren’, maar omdat ze simpelweg gevoeliger zijn en niet goed leren hoe ze zichzelf energetisch kunnen reguleren. En hoe vroeger dit begint, hoe dieper het zich vastzet in de levensfases.

De impact van een te open kruinchakra per levensfase

Kindertijd

Vanaf het moment dat een kind geboren wordt, is zijn kruinchakra open. Baby’s zijn nog volledig verbonden met de energetische wereld. Maar sommige kinderen blijven langer in die open staat, en als er geen goede aarding is, raakt hun systeem al snel overbelast.

 • Ze zijn snel afgeleid, hyperactief of juist extreem dromerig.

 • Ze lijken continu ‘aan’ te staan en kunnen moeilijk in slaap komen.

 • Ze voelen emoties en spanningen van anderen en nemen die over zonder het te beseffen.

 • Vaak reageren ze extreem op harde geluiden, drukke ruimtes of chaotische situaties.

Puberfase

In de puberteit, een periode waarin je je identiteit moet vormen, wordt een te open kruinchakra een extra uitdaging.

 • Veel pubers met een open kruinchakra voelen zich niet thuis in deze wereld en worstelen met hun plek in de maatschappij.

 • Ze ontwikkelen faalangst, sociale angsten of depressieve gevoelens, simpelweg omdat ze té veel oppikken en niet weten hoe ze het moeten filteren.

 • Ze zoeken extremen op (drugs, alcohol, risicogedrag) om zichzelf te verdoven en even níét alles te voelen.

 • Ze trekken zich juist volledig terug en worden ‘onverklaarbaar’ moe of lusteloos.

Jongvolwassenfase

Dan volgt de jongvolwassen fase, waarin je ‘moet meedraaien’ in de maatschappij. Maar als je kruinchakra nog steeds wagenwijd openstaat, loop je keihard tegen de muur.

 • Werk voelt uitputtend. Overal energieën, verwachtingen en prikkels. Je raakt opgebrand.

 • Relaties zijn ingewikkeld, omdat je je eigen energie niet eens voelt, laat staan dat je die van een ander kunt onderscheiden.

 • Je voelt je anders, maar kunt de vinger er niet op leggen. Je probeert in hokjes te passen, maar het werkt niet.

 • Stress, paniekaanvallen, overprikkeling—de signalen van een lichaam dat schreeuwt om balans.

Volwassen fase

Op volwassen leeftijd zijn de meesten óf volledig vastgelopen in burn-outs en depressies, óf hebben ze zichzelf compleet afgesloten en voelen ze niks meer.

 • De burn-out-types: Constant uitgeput, overprikkeld en proberen met therapieën, supplementen en mindfulness overeind te blijven.

 • De afgesloten types: Voelen niks meer, leven op de automatische piloot en hebben geen idee waarom ze zo afgestompt zijn.

 • De zoekers: Komen uiteindelijk in aanraking met energetisch werk en beseffen: “Shit, dit is het probleem geweest al die tijd.”

Maar wat doen we? een pilletje erin.

En wat doen we als iets niet werkt? Hup, een pilletje erin.

Heb je er weleens écht over nagedacht wat dat pilletje doet? We gooien zonder aarzeling medicatie naar binnen zonder te beseffen wat de oorzaak werkelijk is. We dempen symptomen in plaats van te kijken naar wat er aan de hand is.

Een kind dat overprikkeld is? Ritalin.

Een puber die worstelt met zijn plek in de wereld? Antidepressiva.

Een volwassene die zich geen raad weet met zijn gevoeligheid? Slaapmedicatie, kalmeringsmiddelen, whatever works.

Alles om maar niet écht te hoeven kijken. Alles om het maar functioneel te houden. Maar wat als we stoppen met onderdrukken en beginnen met begrijpen?

Wat heb je nodig?

Je hebt geen label nodig. Je hebt geen stempel nodig. Je hebt bewustwording nodig.

 • Aarden: Je kruinchakra hoeft niet dicht, maar wél begrensd. Je moet in je lichaam komen, voelen wat van jou is en wat niet.

 • Energie reguleren: Leren hoe je jouw energieveld afsluit voor ruis en alleen openzet als het nodig is.

• Energetische sessies: Jezelf compleet laten resetten en je af kunnen sluiten voor de chaos om je heen.

 • Oude overtuigingen loslaten: Stoppen met denken dat er ‘iets mis’ met je is en gaan zien dat je systeem gewoon verkeerd is afgesteld.

 • Je eigen frequentie vinden: Niet proberen in een hokje te passen, maar jouw unieke manier van functioneren omarmen en optimaliseren.

Want misschien ben jij niet ‘te druk’, ‘te gevoelig’, of ‘te anders’. Misschien ben je gewoon iemand met een open kruinchakra die eindelijk leert hoe hij dat moet managen.

En als we dát met z’n allen gaan begrijpen, hoeven we niet meer obsessief etiketten te plakken. Dan hoeven we geen kinderen vol te stoppen met medicatie of volwassenen te laten denken dat ze ‘kapot’ zijn.

Dan leren we gewoon hoe we échte balans creëren.

In mijn volgende blog deel ik concrete tips en technieken die jij, je kind of je puber direct kunt toepassen om je energie in balans te brengen. Want er is nog zoveel méér mogelijk dan een pilletje. Stay tuned. 

- Naomi